นักเขียนบ้ากรามมาแว้ว...โฮะๆ

เออนั่นดิ...แต่...

วันนี้วันอาทิตย์เชียวนะเฟ้ย

มันคือวันหยุดในรอบสัปดาห์ที่คนหลายสิบล้านรอคอย (ฟังดูยิ่งใหญ่ขึ้นแล้วใช่มั้ย)

นั่นสิ แล้วมันยังไง

ก็เมื่อสำหรับข้าพเจ้า

มั้นนน....ก็ไม่ได้แตกต่างจากวันอื่นตรงไหน

จะวันจันทร์ วันศุกร์ วันเสาร์ ตรูก็อยู่แต่กับบ้าน

นั่งพิมพ์นิยายรักทั้งวัน

จนโรคจิตจะกัดกินต่อมทอมซิลพาลจะเป็นไวรัสตับอักเสบบีอยู่มะรอมมะร่อแล้ว

รักกันเข้าไป ในขณะที่ตรูแห้งเหี่ยว คนสวยมีกรรมจริงๆ (บ่นไรวะ)

หนาย...วันหยุดของตรูอยู่ตรงไหน

(แล้วทำไมแกไม่หยุดทำงานเล่า)

(เออ นันสิ ช่างเหอะ)

ก็นะ กลายเป็นคนเขียนนิยายในสายเลือด

(ตรูเป็นนายตัวเองเชียวนะ...แล้วไงฟะ)

หยุดเขียนเมื่อไหร่เหมือนจะขาดใจ

หลงรักงานเขียนไปแล้วมากมาย

จนไม่มีหัวใจให้ชายอื่นเลย (เกือบจะเป็นกลอนไปแล้ว)

อา...ดราม่าชัดๆ

(แต่สงสัยจะกินอุดมการณ์มากไปจนผอมหุ่นดีได้ขนาดนี้ โฮะๆ)

ปล. (ยังสาวยังสวย) ไม่น่าเลย สงสารพ่อแม่มันจริงๆ

(หึหึ พวกคุณคิดอย่างนี้กันอยู่ใช่มั้ย) โอ ล่า ล่า